Border cross argentinia - chile

Na Torres del paine, begonnen aan zotste grensovergang ooit, nie echt geschikt als smokkelroute laten we zeggen: 1st 30 km gelift in nen pickup en met nen zotte chinees die op weg was naar 'the big ice' (gletsjer) en dacht waarschijnlijk dat het ging smelten want hij vloog over de slechte wegen als een echte rallydriver. Daarna ik den boot genomen en bartje over land en door barslecht weer naar overkant van een meerke naar argentijnse douana. De volgenden dag 23 km met al onze bagage moeten stappen door bergen naar chileense douana aan een prachtig supergroot meer, waar we 2 dagen op volgende boot gewacht hebben, om uiteindelijk te kunnen beginnen aan de carretera austral, el mas lindo camino del mundo!!!!!!!

Torres del paine

Torres Del Paine! Vree schoon, maar wegens te veel volk en jelle zn knietje - twas letterlijk torres del 'pain' -, zijn we na 1 dag trekken teruggekeerd.

Perito Moreno Glaciar - vet vet vet

Vervolgens naar el Calafate gegaan. We zijn daar terecht gekomen in een cool guesthouse en hebben daar 4 daagskes gerelaxt. Da was ook eens nodig... Tranquilo... We hebben daar dan met 6 nen auto gehuurd en naar de gletsjes Perito Morena gereden... Echt de moeite, de enigste nog groeiende glestjer op deze planeet, ongeveer 60 meter hoog, amai... en natuurlijk weer geluk en een prachtige regenboog over de gletsjer.

Vervolgens hebben we voor den eerste keer in ons leven tcasino binnengestapt en natuurlijk gewonnen, woohoow, 125 euro rijker, welkom in het dure patagonie.
Met da geld hebben we dan naar Punta Arena gaan sjoppen naar een tax free zone en een tent en andere uitrusting gekocht.

Parc nacional las glaciares

In tgletsjer park aangekomen voor een 3-daagse trekking, sinds november geen schoon weer meer gehad hier, en wij komen hier toe en... bakken, yihaaaaaaa

Op weg naar de Fitz Roy, met nen piek van 3000m die plots achter den hoek tevoor schijn kwam, vet vet vet... effe rusten aant meertje

om aan een zware klim te beginnen, waar den Jelle (ik dus) met al zijn geweld zijn knie geforceerd heeft, dus de volgende dagen wast afzien, ontstoken knie en beetje oud aant komen he (later vernomen van dokter dat het mede door mn O-benen komt, asjemenou???) ...


Nog effe omkijken


en tons relaxen aan bergmeerke en israelische thee drinken en mijn tong verbranden, auch


maar toch doorgegaan naar volgende klepper van nen berg den Cerro Torre, beschouwd als 1 van de moeilijkste te beklimmen pieken en pas in 1979 voor den eersten keer succesvol overwonnen. Ondanks het prachtige weer bijna geen kat, af en toe wel nen poema, opt pad, lang leve toeristenloze trekkings, alle ja, af en toe wa vrouwelijks schoon is natuurlijk wel leuk op de baan. Dus aan den Cerro torre gekomen lekker genieten van tgekraak van den gletser en wa steenlawinekes veroorzaken, hehe, sloebers die we zijn.


en opnieuw vroeg uit de veren voor een mooie zons opgang

en s´avonds eindelijk genieten van een goeie pinte, mmmmm

Ruta 40

Op weg naar patagonie via de routa cuarenta, 2 dagen op den bus door de patagonische steppe op onverharde weg...op die 2 dagen 1 verloren gereden fietser, en 2 dorpkes tegengekomen




en voor de rest voor de eerste keer guanaco´s, een soort lama´s en 1 of ander soort struisvogel gezien.

Bariloche

Na een lange busreis eerst een dagje chillen in bariloche, hebben we duikje genomen in het koude meertje...



en hebben we wat Mate thee gedronken met wat locale chicas...


Om dan te vertrekken op een driedaagse trektocht naar de berg El Cathedral. We wouden een warming-up doen om ons voor te bereiden op de trektocht in Torres Del Paine. Maar kiekens als we zijn, hebben we natuurlijk 1 van de zwaartste trektochten uit Patagonie gekozen. Maar het was wel de moeite...























Op het einde even verfrissen in een riviertje...


Om dan uiteindelijk het lekkerste biefstuk uit ons leven te eten.




We love Argentinia en Jelle heeft hier uiteindelijk ook zijn grote liefde gevonden...